دسته بندی : تاریخ و ادبیات
فرمت فایل : Doc ( قابلیت ویرایش و حاضر چاپ ) Word
قسمتی از محتوی متن ...
تعداد صفحات : 4 صفحه
سعدی.
شیخ سعدی همه تعلیمات حکمت و خوی ها و سلوک را که طی قرن ها ذخیره شده بود یکجا یکی آورد .
علاوه بر این ، شیخ سعدی توانست چنان آیینه ای بسازد که در آن نسل های پیاپی فارسی دانان و فارسی خوانان ، چهره و سیرت خویش را بنگرند .
این کامیابی سعدی ، در این سخنوری استادانه ، مرهون کمال او در شاعری ، و آوردن حکایات می باشد ، بطوری که هرچه در خاطر او نقش بسته است در آیینه ی سخن خویش تجلی دیتا است .
این مطلب را خویش در بوستان چنین خلاصه می کند .
نگفتند حرفی زبان آوران که سعدی مثالی نگوید بر آن انگار نشود که سعدی محض چهره کلام را تجدید کرد .
و تنها قامت کهن را کسوت جدید پوشانید وی نمونه های فرهنگی سابق موجود را سرمشق خویش پیمان داد و به حسب آن زندگی کرد .
به چنان نیکویی که توفیق یافت آن را بطور مشخص یعنی چنانکه آیینه تخیل و سیرت شخصی او باشد بیان دارد .
در باره شیخ سعدی ، میتوان گفت که وی همه سرمشق ها و مثال های فرهنگی موعد خویش را که حاوی اندرزهای سیرت و طریقه های سلوک تجلی می کند.
با زبان آوری استادانه و سخن بزرگ و ساده یعنی سهل و ممتنع ادا می کند .
سعدی (به نظر خویش او) کیست ؟
سعدی سخنور است و نیز کلام پرور و سخن مفتوح .
حکایتی را می آورد که در دیار نظامی یعنی شهر قفسه واقع شده است و آن احوال شهزاده ای ناپاک و بدهنجار است که ساغر می در دست و مست در مسجدی درآمده در مقصوره پارسایی مقیم بود با زبان دلاویز و قلبی سلیم .
دسته بندی : تاریخ و ادبیات
فرمت فایل : Doc ( قابلیت ویرایش و آماده چاپ ) Word
قسمتی از محتوی متن ...
تعداد صفحات : 10 صفحه
زندگی نامه سعدی شیرازی.
شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی یکی از بزرگترین شعرای ایران است که بعد از فردوسی آسمان زیبای ادبیات فارسی را با نور خود صریح ساخت و او نه تنها یکی از بزرگترین شعرای ایران بلکه یکی از بزرگترین سخنوران جهان می باشد .
ولادت سعدی در سالهای نخست سده هفتم هجری حدودا در سال 606 ه.
ق در شهر شیراز میباشد .
خانواده اش از عالمان دین بودند و پدرش از کارکنان دربار اتابک بوده که سعدی نیز از همان دوران کودکی تحت تعلیم و تربیت پدرش پیمان گرفت ولی در همان دوران کودکی پدرش را از دست عدل و تحت تکفل جد مادری خود قرار گرفت .
او مقدمات علوم شرعی و ادبی را در شیراز آموخت و سپس در دوران جوانی به بغداد رفت که این سفرآغاز سفرهای طولانی سعدی بود .
او در بغداد در مدرسه نظامیه مشغول به تحصیل شد که در همین شهر بود که به محضر آموزه جمال الدین ابوالفرج عبدالرحمن محتسب رسید و از او به عنوان مربی و شیخ یاد می کند .
پس از چند سنه که او در بغداد به تحصیل مشغول بود آغاز به سفرهای طولانی خویش کرد که از حجاز گرفته تا روم و بارها با پای پیاده به حج رفت .
سعدی سفرهای خود را تقریبا در سنه 621 - 620 پیش درآمد و نزدیک سال 655 با بازگشت به شیراز به سپریدن رساند که البته درخصوص کشورهایی که شیخ به آنجا سفر کرده علاوه بر عراق ،شام ، حجاز که کاملا صحیح بوده ،هندوستان ،غزنین ، ترکستان و آذربایجان و بیت المقدس و یمن و آفریقای شمالی که ذکر کرده اند و اکثر این مطالب را از گفته های خویش شیخ استنباط نموده اند ولیکن بنا بر نظر بسیاری از محققین به درستی آن نمی توان اطمینان کرد بخصوص اینکه بعضی از آن گفته ها با شواهد تاریخی و دلایل عقلی سازگار نیست .
شیخ شیراز دوستی محکمی با دو اخ معروف به صاحب دیوان یعنی شمس الدین محمد و علاء الدین عطا ملک جوینی وزرای عالم مغول داشته و آن طور که از سخنان شیخ معلوم است او به تصوف و عرفان اعتقاد داشته و شاید در دودمان متصوفه داخل شده وهم چنین گفته اند که محلی که امروز آرامگاه او می باشد خانقاهش بوده است .
نکته مهمی که باید ذکر شود شهرت بسیاری است که این سراینــــده کبیر هم در حیات خود داشت و هم پس از وفاتش که البته این نکته تازگی نداشته و در مورد شعرای دیگری نیز بوده است .
اما آنچه که قابل پروا و ذکر است این است که معروفیت سعدی فقط مختص به ایران نبوده حتی در موعد خودش به مرزهای خارج ازا یرا ن مشابه هندوستان ،آسیای صغیر نیز رسیده بود و خودش در چند جا به این شهرت اشاره داشته که این شهرت سعدی معلول چند خاصیت است اول اینکه او زبان شیوای خویش را وقف مدح و احساسات عاشقانه نکرده ، دوم اینکه او شاعری جهانگرد بود و گرم و سرد روزگار را چشیده و تجارب خویش را برای دیگران با زیبایی و شیرینی بیان کرده و هم چنین وی در سخنان خود چه از نظر نثر و چه نظم از امثال و حکایات دلپذیر استفاده نموده است و دیگر اینکه سعدی به شاعری بذله گو طبع و شوخ معروف است که خواننده را شیدا می کند و همه اینها دست به دست هم داده و سبب شهرت او گردیده است .
دسته بندی : تاریخ و ادبیات
فرمت فایل : Doc ( قابلیت ویرایش و حاضر چاپ ) Word
قسمتی از محتوی متن ...
تعداد صفحات : 24 صفحه
سفرنامه شاردن.
رود ارس مرز فاصل میان ارمنستان و ماد است .
در روزگاران بسیار بعید ماد بر بیشتر قاره آسیا چیرگی داشته ولی اکنون فقط قسمتی از یک استان ایران است که ایرانیان آذربایجان یا اسور پایکان می نامند .
این ایالت یکی از بزرگترین ایالات ایران است از مشرق به دریای خزر و هیرکانی از جنوب به ایالت پارت از مغرب به رودخانه ارس و ارمنستان علیا و از شمال به داغستان اندک است .
و داغستان چنان که پیش از این اشاره شد سرزمینی است کوهستانی هو بی گمان قزاقستان مسکوی و قسمتی از دودمان جبال توروس .
آذربایجان شامل دو تقدیر شرقی و غربی است .
مصنفان قدیم آذربایجان شرقی را آذرکا و آذربایجان غربی یا آذربایجان حقیر را آتروپاتی یا آتروپاتن نامیده اند ، و آشور قسمتی از ارمنستان علیاست .
ایرانیان بر این اعتقادند که اذربایجان از این جهت بدین اسم خوانده شده که جایگاه کبیر ترین و معروف ترین آتشکده از آتشی نگهبانی می شده که از نظر زردشتیان نشانه از فروغ یزدان داشته و موبد موبدان یا رهبر کل زردشتیان در آن می زیسته است .
گبرها که بازماندگان زردشتیان می باشند و به آتش حرمت بسیار می نهند براین باورند که آتشگاه در محلی بوده که تا شماخی دو روز مسیر فاصله داشته است .
و می گویند هنوز این اثیر مقدس که از زیر زمین بیرون می آیأ به شکل اخگر ای فروزان است .
امتیاز دیگری نیز برای آتش مقدس خویش قائلند که بیشتر به شوخی و طنز پردازی شبیه است .
آنان می گویند اگر در زمین آتشکده سوراخی ایجاد کنند ، دیگی پرآب رویش بگذارند و چیزی در دیگ بریزند بر نشان گرما اثیر مقدس آب دیگ به جوش می آید و آنچه در آنست پخته می شود .
دسته بندی : تاریخ و ادبیات
فرمت فایل : Doc ( قابلیت ویرایش و آماده چاپ ) Word
قسمتی از محتوی متن ...
تعداد صفحات : 10 صفحه
زندگی نامه سعدی شیرازی.
شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی یکی از بزرگترین شعرای ایران است که بعد از فردوسی آسمان زیبای ادبیات فارسی را با روشنایی خویش روشن ساخت و او نه تنها یکی از بزرگترین شعرای ایران بلکه یکی از بزرگترین سخنوران جهان می باشد .
ولادت سعدی در سالهای اول قرن هفتم هجری حدودا در سنه 606 ه.
ق در شهر شیراز میباشد .
خانواده اش از عالمان دین بودند و پدرش از کارکنان دربار اتابک بوده که سعدی نیز از همان دوران کودکی تحت تعلیم و تربیت پدرش پیمان گرفت ولی در همان دوران کودکی پدرش را از دست داد و تحت تکفل جد مادری خویش پیمان گرفت .
او مقدمات علوم شرعی و ادبی را در شیراز آموخت و سپس در دوران جوانی به بغداد رفت که این سفرآغاز سفرهای طولانی سعدی بود .
او در بغداد در مدرسه نظامیه مشغول به تحصیل شد که در همین شهر بود که به محضر آموزه جمال الدین ابوالفرج عبدالرحمن محتسب رسید و از او به عنوان مربی و شیخ یاد می کند .
پس از چند سال که او در بغداد به تحصیل مشغول بود شروع به سفرهای طولانی خویش کرد که از حجاز گرفته الی روم و بارها با پای پیاده به حج رفت .
سعدی سفرهای خود را تقریبا در سنه 621 - 620 آغاز و نزدیک سنه 655 با بازگشت به شیراز به سپریدن رساند که البته درخصوص کشورهایی که شیخ به آنجا سفر کرده علاوه بر عراق ،شام ، حجاز که کاملا درست بوده ،هندوستان ،غزنین ، ترکستان و آذربایجان و بیت المقدس و یمن و آفریقای شمالی که ذکر کرده اند و اکثر این مطالب را از گفته های خود شیخ استنباط نموده اند ولیکن بنا بر عقیده بسیاری از محققین به درستی آن نمی توان اطمینان کرد بخصوص اینکه بعضی متعلق به گفته ها با شواهد تاریخی و دلایل عقلی سازگار نیست .
شیخ شیراز دوستی محکمی با دو همنشین سرشناس به صاحب دیوان یعنی شمس الدین محمد و علاء الدین عطا ملک جوینی وزرای عالم مغول داشته و آن طور که از سخنان شیخ معلوم است او به تصوف و عرفان اعتقاد داشته و شاید در دودمان متصوفه تو شده وهم چنین گفته اند که محلی که امروز مقبره او می باشد خانقاهش بوده است .
نکته مهمی که باید ذکر شود شهرت بسیاری است که این چامه سرا بزرگ هم در حیات خود داشت و هم پس از وفاتش که البته این نکته تازگی نداشته و در مورد شعرای دیگری نیز بوده است .
اما آنچه که قابل توجه و ذکر است این است که معروفیت سعدی تنها مختص به ایران نبوده حتی در موعد خودش به مرزهای بیرون ازا یرا ن مشابه هندوستان ،آسیای صغیر نیز رسیده بود و خودش در چند جا به این شهرت اشاره داشته که این شهرت سعدی معلول چند خاصیت است اول اینکه او زبان شیوای خود را وقف مدح و احساسات عاشقانه نکرده ، دوم اینکه او شاعری جهانگرد بود و گرم و سرد روزگار را چشیده و تجارب خویش را برای دیگران با زیبایی و شیرینی بیان کرده و هم چنین وی در سخنان خود چه از نظر نثر و چه نظم از امثال و حکایات دلپذیر بهرهگیری نموده است و دیگر اینکه سعدی به شاعری شوخ طبع و بذله گو سرشناس است که خواننده را شیدا می کند و همه اینها دست به دست هم داده و سبب شهرت او گردیده است .
دسته بندی : تاریخ و ادبیات
فرمت فایل : Doc ( قابلیت ویرایش و آماده چاپ ) Word
قسمتی از محتوی متن ...
تعداد صفحات : 24 صفحه
سفرنامه شاردن.
رود ارس کران فاصل میان ارمنستان و ماد است .
در روزگاران بسیار بعید ماد بر بیشتر قاره آسیا چیرگی داشته اما الان تنها قسمتی از یک ایالت ایران است که ایرانیان آذربایجان یا اسور پایکان می نامند .
این ایالت یکی از بزرگترین ایالات ایران است از مشرق به دریای خزر و هیرکانی از جنوب به ایالت پارت از باختر به رودخانه ارس و ارمنستان علیا و از شمال به داغستان محدود است .
و داغستان چنان که پیش از این اشاره شد سرزمینی است کوهستانی هو حد قزاقستان مسکوی و قسمتی از زنجیره جبال توروس .
آذربایجان دربرگیرنده دو قسمت شرقی و غربی است .
مصنفان قدیم آذربایجان شرقی را آذرکا و آذربایجان غربی یا آذربایجان حقیر را آتروپاتی یا آتروپاتن نامیده اند ، و آشور قسمتی از ارمنستان علیاست .
ایرانیان بر این اعتقادند که اذربایجان از این جهت بدین نام خوانده شده که جایگاه بزرگ ترین و سرشناس ترین آتشکده از آتشی نگهبانی می شده که از عقیده زردشتیان اثر از فروغ یزدان داشته و موبد موبدان یا رهبر کل زردشتیان در آن می زیسته است .
گبرها که بازماندگان زردشتیان می باشند و به آتش حرمت بسیار می نهند براین باورند که آتشگاه در محلی بوده که تا شماخی دو روز راه فاصله داشته است .
و می گویند هنوز این آتش مقدس که از زیر زمین بیرون می آیأ به شکل اخگر ای فروزان است .
امتیاز دیگری نیز برای اثیر مقدس خویش قائلند که بیشتر به شوخی و طنز پردازی شبیه است .
آنان می گویند اگر در زمین آتشکده سوراخی ایجاد کنند ، دیگی پرآب رویش بگذارند و چیزی در دیگ بریزند بر اثر حرارت اثیر مقدس آب دیگ به جوش می آید و آنچه در آنست پخته می شود .