لینک دانلود و خرید زیر توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 26
تجزیه و تحلیل نسبت های مالی:
شرکت رینگ سازی مشهد
نسبت جاری یکی از نسبت های نقدینگی می باشد که با به کارگیری آن می نا نیرو شرکت را در پرداخت بدهی های جاری شرکت تعیین کرد. بر بنیاد این نسبت منابع اصلی نقد شرکت برای پرداخت بدهی های جاری، دارایی های جاری می باشند.
نسبت جاری از تقسیم دارای های جاری بر بدهی های جاری حاصل می شود. هرچه نسبت جاری شرکت ارشد باشد آن شرکت در پرداخت بدهی های جاری خود، با مشکلات کمتری مواجه است. برای سازمان های وام دهنده این نسبت باید به طور متعادل 2 یا بیشتر متعلق به باشد که اعتباردهندگان تمایل به پرداخت اعتبار داشته باشند.
نسبت جاری شرکت رینگ سازی مشهد سنه 82 (سهامی عام)
نسبت جاری شرکت رینگ سازی مشهد سنه 83 (سهامی عام)
شرکت از لحاظ نقدینگی و نسبت جاری در وضعیت مطلوبی نمی باشد چون نسبت های جاری این شرکت تقریباً نزدیک به یک است و این به این معنی است که شرکت تقریباً برابر دارایی های جاری خود، بدهی جاری دارد و این از دید اعتباردهنده مناسب و مطلوب نمی باشد. در سنه 83 این نسبت مطلوبتر از سنه 82 است چون 044/1<94/0 لذا شرکت در پرداخت بدهی های جاری خود از محل دارایی های جاری در سنه 83 با مشکلات کمتری تقریباً روبرو هستند.
نسبت آنی را که نسبت سریع هم می گویند از طریق تقسیم دارایی های آنی یا سریع بر بدهی های جاری حاصل می شود. این نسبت بیان می کند که توان شرکت در پرداخت بدهی های جاری از محل دارایی های آنی چه قدر است. البته لازم به ذکر است که این نسبت هرچه بالاتر باشد از دید اعتباردهندگان پسندیده و مطلوبتر است. بر بنیاد تحلیل مدیران مالی بی گمان بین توان نقدینگی کافی و قدرت نقدینگی ناکافی شرکت را معادل یک بودن نسبت آنی شرکت می دانند.
از دید تحلیل گران مالی این نسبت های آنی محاسبه شده برای شرکت رینگ سازی مشهد برای سال 82 و 83 چون کمتر از یک هستند مطلوب نمی باشد این به معنی آن است که شرکت از محل دارایی های آنی خویش توانا به پرداخت بدهی های جاری خود نمی باشد. این شرکت در سنه 82 تنها 46/0 از بدهی های جاری خود را از محل دارایی های آنی می تواند پرداخت کند و در سال 83 هم فقط برابر 34/0 از بدهی های جاری خود را می تواند از محل دارایی های آنی جبران کند.
لازم به ذکر است که هرچقدر نسبت های آنی و جاری کوچکتر باشند از دید مدیریتی مطلوبتر است. چون به هر میزانی که نسبت های جاری و آنی کوچکتر باشد یعنی دارایی های جای کمتری در شرکت وجود دارد و شرکت وجوه نقد کمتری را به چهره راکت نگهداری می کند که این هزینه های ناشی از راکت بودن سرمایه و هزینه های سرمایه را کاهش می دهد و منجر به افزایش کارآیی و سهم وری می گردد. لذا هرچه این نسبت های کوچکتر باشند از دید مدیریت مناسب تر است.
نسبت های فعالیت یا کارآیی:
نسبت گردش کالا: با به کارگیری این نسبت، شمار دفعاتی که شرکت در سنه موجودی کالای خویش را می فروشد، تعیین شده و برای محاسبه آن می طاقت بهای پایان یافته کالای فروش رفته را بر موجودی کالا تقسیم کرد.
در حالت کلی، هرچه این نسبت زیادتر شود به معنای افزایش کارآیی مدیریت است.
گردش موجودی کالای شرکت رینگ سازی مشهد سال 83
این نسبت گردش م ک (31/4) نشانه می دهد که شرکت در طی یک سال مالی تقریباً 30/4 بار کالاهای خویش را می فروشد. به عبارت دیگر کالاها و موجودی انبار این شرکت 3/4 بار خالی و پر می شوند. این نسبت تقریباً گردش بالای موجودی ها را پرتو می دهد و مطلوب است.
گردش دارایی ها:
نسبت گردش دارایی ها از تقسیم مبلغ فروش بر مبلغ دارایی های شرکت به دست می آید. این نسبت رابطه بین حجم فعالیت و ارزش دارایی ها را بیان می کند. هرچه این نسبت بالاتر باشد یعنی سطح فعالیت و حجم