دانلود نوشتار انواع خط
دانلود نوشتار انواع خط
(#filename#)
مقاله حاضر با عنوان (#filename#) میباشد. این پژوهش با میل (عمومی و آزاد - گوناگون) در (9) صفحه با فرمت word (..doc)(قابل ویرایش) نگارش شده است و همچنین این پژوهش حاضر چاپ و پرینت جهت کاربرد دانشجویان می باشد.
1
خط
خَط، هنر تثبیت ذهنیات است با علایم معهود چشم. احتیاج به حفظ خاطرهها نخستین محرک پیدایی خط در بین اقوام جهان بود. چه انسان اولیه برای حفظ اموری که میخواست سالهای مدید باقی بماند، ابتدا به رسم صور آنها پرداخت و از این تصویرپردازی روش تصویرنگاری را بوجود آورد. شیوه تصویرنگاری که به پیش درآمد ناظر به رسم صور اشیاء بود، بعدها توانست با تصویر اشیایی شبیه به اندیشهها به نمایش اندیشه نیز اقدام کند. این طریق نمایش اندیشه همانست که نام اندیشهنگاری را در تاریخ خطوط دارد. روش اندیشهنگاری، گرچه تا حدی رافع نقص تصویرنگاری شد ولی مفتوح کافی نبود چه در این شیوه اندیشهها با علایمی نمایش دیتا میشدند که بکلی فارغ و مستقل از زبان بودند. در قدیم یک رشته اعمال و علایمی هستی داشت که تا حدی به حفظ خاطرهها و اموری که باید حفظ شوند، کمک میکرد، نظیر: چوبخطهای حقیر آلمانیهای قدیم و یا ریسمانهای گرهخوردهٔ اهالی پرو از سررسید اینکاها و یا گردن بندهای صدفی تیره ایروکوا به نام وامپون و سرانجام چوبخطهای استرالیایی ها. نارسایی شیوه اندیشهنگاری موجب شد که در کار نگارش طریق دیگری پیش آید که بستگی بیشتر با زبان داشته باشد، یعنی بستگی با اصواتی که چون گوش آنها را شنید، معانی آنها را درک کند. در این روش، اسمها با علایمی نمایش دیتا میشوند که ربطی با اصوات مزبور ندارند، ولی در برابر آن خاصیت را دارند که چون چشم آنها را دید (بوقت قرائت) الفاظی قرین این علامات کند. با بکار بستن علایمی که شکل کلمات آن جناس لفظی با واژه ها مبین معانی آنها دارد خط به مرحلهٔ هجایی کشانیده شد. در این مرحله، هر هجا با علامتی ویژه به اتفاق است که با پیشرفت نمایش هجایی خط کمکم طریق الفبایی خط بوجود آمد. در طریق سیلابی، با تجزیهٔ هجاها و نما
2
یش مجزای هر یک از آنها مطلب شکل تحریری به خود میگیرد. در دنیای قدیم ما به چهار گونه خط اندیشه نگار بر میخوریم به شرح زیر:
خط چینی
خط میخی
خط هیروگلیف مصری
خط فنیقی
خط چینی
چینیها آغاز با رسم اشکالی آغاز به نگارش کردند، ولی علامات آنها به علت پریشانی موجب شد که بعدها ترکیباتی بسازند و با آن ترکیبات به ذکر اندیشههای خویش بپردازند. این ترکیبات گرچه از یک سو مصور اندیشههای آنان بود، ولی از طرف دیگر در انتقال مقاصد آنها نقش صحیح بازی نمیکرد و سرانجام به آنجا کشید تا چینیها با تکوین علاماتی که اغلب تکیه بر اصوات میکرد، به نوعی خط صوتنگار دست یابند. این خط صوتنگار گرچه از حیث آنکه با زبان پیوستگی داشت؛ در مرحلهای جلوتر از خط قدیم بود، ولی از آنجا که هر حرف میتوانست نمایشگر اصوات مختلف چندی باشد واجد نقص زیاد بود. چینیها برای رهایی از این نقص، یعنی نمایش معنی حقیقی هر علامت از علائمی اندیشهنگار به نام کلید کاربرد کردند و هر کلید مبین یک گونه اندیشه بود. دانشوران چینی بعدها به یک سوگند خط